ADHD to nie wymówka

Cinema City. Czekamy na parking. Samochód jest duży, miejsca małe, ludzi dużo. Widzę wolne miejsce, wjeżdżam, nie mieszczę się, wycofuję. I w tym momencie żona zaczyna mówić. I fala rośnie. Nie jest to decyzja — to jest biologia. Mózg przeciążony parkingiem, dziećmi, hałasem, presją wchodzi w tryb obrony, zanim zdąży pomyśleć. Mówię, żeby przestała. Ona nie przestaje. Krzyk, trzaskanie drzwiami, dzieci w samochodzie. Potem Kacper. Dziewięciolatek mówi spokojnie: mama, teraz to ty prowokujesz. I to działa. Żona milknie.