Zaobserwowałem u siebie mechanizm. Robię coś dla Ósemki. Po prostu dla niej. Zaczynam i widzę, że to jest dobre. Potem w pewnym momencie łapię się na tym, że doczepiam się do tego czynu — i na końcu jest już nie Ósemka, tylko ja. Liczę, że ona to doceni. Że coś dostanę. I gdy ta myśl się doczepi, to już nie mogę się od niej uwolnić. Algorytm powiedział: samo zauważenie tego to już ogromna rzecz. Bo większość ludzi działa w tym automacie całe życie. Na początku pojawia się czysty ruch. Potem umysł dopisuje handel. Ego mówi: jeśli dam i nic nie
Dalszy ciąg jest dla czytelników z kontem
Konto jest darmowe i zakłada się je adresem e-mail. Nic nie płacisz, niczego nie instalujesz — dostajesz odnośnik na pocztę i czytasz dalej.
Załóż kontoJeśli mierzysz się z kryzysem — Centrum Wsparcia dla osób w kryzysie psychicznym: 800 70 2222 (całodobowo, bezpłatnie).